Lahat

Inaamin ko na isang magandang babae ang true love ng asawa ko.
Sa kanyang pagbabalik, ang asawa ko, na sinasabi na wala siyang alam tungkol sa romansa kapag kasama ko siya, ay gumawa ng iba’t ibang paraan upang pasayahin siya. Maging ang anak kong lalaki ay paulit-ulit na sinasabi sa pagmumukha ko na gusto niya na ang true love ng tatay niya ang maging nanay niya.
Para sa kanila, ang tanging halaga ko ay sa pagluluto, paglilinis, at pag-aalaga sa kanila.
Maya-maya, isang autistic na batang babae ang humila sa damit ko at mariing sinabi na, "Siguro nga ayaw ni Zachary sa nanay niya, pero ako gusto ko!”
Doon ko lamang napagtanto na maaari pa ring mamukadkad ang isang rosas sa gitna ng isang disyerto. Noong sa wakas ay nakamit ko na ang gusto kong makamit sa buhay ko, pinagsisihan ng dati kong asawa at ng anak ko ang mga ginawa nila.
Tumawag ang dati kong asawa at sinabi na namimiss ako ni Zachary. Sinabi ko na, “Hindi na ako ang nanay niya."
Sinabi ng dati kong asawa na alam niyang nagkamali siya; bigla niyang napagtanto na ako ang mahal niya.
Hinalikan ng lalaking nasa tabi ko ang aking kamay. Sinabi niya ng may selos, "Sa tingin mo ba karapatdapat ka sa pagmamahal niya kung maging ako ay hindi pa nakukuha ang puso niya?” 
Kahit pagkatapos makaranas ng dalawang buhay, hindi pa rin magawang tunawin ni Rose ang yelong puso ni Jay Ares. Durog ang puso, napagdesisyunan niyang mabuhay nang nagpapanggap bilang isang tanga. Dahil dito ay nagawa niyang lokohin si Ares at nakatakas kasama ang dalawa nilang anak. Ito ay lubos na kinagalit ni Ginoong Ares, at ang lahat ng tao sa paligid nila ay sigurado na ito ay ang magsisilbing sanhi ng kamatayan ni Rose. Gayunpaman, sa sumunod na araw, ang dakilang si Ginoong Ares ay makikitang nakaluhod sa isang tuhok sa gitna ng daan, sinusuyo ang makulit na babae, “Pakiusap ay maging mabuti ka at umuwi kasama ko!” “Sasama ako kapag pumayag ka sa mga kundisyon ko!” “Sabihin mo!” “Hindi ka maaaring kawawain ako, magsinungaling sa akin, at lalong-lalo na ang ipakita ang hindi mo natutuwang mukha sa akin. Dapat ay palagi mo akong tinuturing bilang ang pinakamagandang tao sa mundo, at dapat ay nakangiti ka sa tuwing pumapasok ako sa isip mo…” “Sige!” Natuliro ang mga saksi dahil dito! Ito ba ang sinasabi nilang mayroong panangga sa lahat ng bagay? Si Ginoong Ares ay tila nababaliw na, ang taong kaniyang nilikha ay nautakan siya. Dahil hindi niya ito magawang disiplinahin, ibibigay na lamang niya ang lahat ng kaniyang gusto! 
