Chapter SEVEN
Reign’S POV
Bright lights almost destroy my rods and cones the moment I open my eyes. I groan in pain as I quickly shut them as turn my face away.
I hope I’m dead.
I hope the bright lights are an indication that I’m in the land of the dead where I can finally meet my mother and explain to her all what happened. I’m sure she’ll believe me when I tell her that I’m innocent.
I gently open my yes and calmly rise up and the first thing I feel is excruciating pain in my left arm. I wince in pain as I gently place my right on it and carefully scan the room I find myself in. It’s a big room with all white walls and I’m lying on a bed at the center.
I look at my self and notice that I have on an immaculate white gown and I let out a heavy sigh of relief.
If I’m in a white gown, that means I’m dead.
“You’re up” A voice announces by my side and when I turn to look, I see an elderly man who has on a pure white lab coat seated by my side, holding a book in his hand and he has stethoscope around hi

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์
ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ